දේදුණු සඟවා සිහිනෙක . . . සුසුමක තැවරූ සඳවත . . .
මහවැලියේ නිල් දියවර අතර පෙනෙනවා . . . .
සෙවනැලි අතුරා එකිනෙක . . . සීතල රෑ මිහිදුම් මැද . . .
හන්තානම බලා ඉඳන් සුවඳ සොයනවා . . . .
දළුලන හිම වසන්තයක . . . සමනල් තටුවක නැoවුන
ඉඳුනිල් නෙත කඳුළු මතක අතර දිලෙනවා . . . .
මල්පෙති විසිරුණු සුලඟට . . . සඳකැන් තවරා හෙමිහිට . . .
සරසවි බිම සැරසීගෙන අපව සොයනවා . . .
-රොෂාන් නයනජිත් හේවාවිතාරණ-
සුදු ඇතුරුණු හිම සීත ඉවුරු දිග
නිල් දියරැළි නෙක සිත් තෙමුවා. .
සිසිර වසන්තෙක දුහුල් වළා මැද
මල් මඳවැසි කඳුලැලි සැළුවා. . .
විහඟ ගීත පිරි සිහිල් සුලo රැළි
ආසිරි චාමර ඇද වැටුනා. .
දෙනෙත් බොඳව ගිය මතකය අද්දර
මම තනිවම සිහිනෙක සැරුවා. . .
මගෙ අතැඟිලි අග රැඳුණු උණුසුමක
ඔබ උන් හැටි සිහියට නැඟුණා. .
ගිලිහුණ සුරතෙහි ජීවන සුස්මන
අයදින සෙනෙහස සිත පෙළුවා. . .
සක්මන් අහසෙහි සුදු සඳ සෙවනැලි
තරු කැටයම් කඩුපුල් පිපුණා. .
ගoදෑල පුරා රැඳි අපේ කතාවල
සිතුවම් එකිනෙක මම දුටුවා. . .
විරහ සයුරු තෙර සීතල සිපගෙන
උණු කඳුලක් දෙනෙතඟ රැඳුණා. .
ඉස්සර සවසක සමුගෙන ගිය නුඹ
කවදා හෝ යළි ඒවි කියා සිතුණා. . .
ඒවි කියා පැතුවා . . . .
-රොෂාන් නයනජිත් හේවාවිතාරණ-
